Az önce yokluğundan dönmüş bedenim çok yorgun..
Uyanmak için bu kabustan kendini çok zorlamış
Uyumadığını fark ettiğinde ölmek için…

Saniyeler bile anlam taşımaya başladılar artık
Yokluğunun üzerinden geçen her saniye!!!
Yokluğuna anlam katan saniyeler…
Her biri daha gerçekçi kılıyor gidişini,
Her biri daha çok ölüme sürüklüyor bedenimi..

Seni benden uzaklaştıran saniyeler…
İlk zamanlar kalbim daha hızlı giderdi onlardan,
Yetişemezdi saniyeler bana, sen varken!!
Ama şimdi kalbim daha yavaş,
Saniyeler daha hızlı..

Seni götüren zamana karşı direnemeyen kalbim!!
Zaman artık daha hızlı ve sessiz senin gidişin gibi,
Olmayışının ardından döktüğüm yaşlar gibi,
Gözlerine kurban giden gecenin, sabaha karşı can çekişip yok olup gitmesi gibi..

Seni alan aldı, giden gitti, fırtına dindi ve savaş bitti...
Bir ben kaldım meydanda,
Elimde bir resmin, kalbimdeki sevgin ve ruhuma işlemiş o bakışların..

Sen güneşe doğru gittin, hayat geceye doğru..
Gülümsemelerimi sen aldın, umutlarımı hayat
O cıvıl cıvıl halimi sen aldın, gençliğimi de hayat
Aklımı, mantığımı, geleceğimi ama her şeyimi..
Bir sen kopardın benden "bir hayat"!
Bir sen bir o, bir sen bir o…(