Padisahin biri,

'Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altin verecegim!'
demis.Yalancilar, hemen saraya kosusturup baslamislar yalana;>
''Bir kus, aslani kapip yuvasina goturdu.''
''Bunun neresi yalan?.. Kus kartaldir, arslan da kuzu kadar minik bir
yavru.
Kapti mi götürür tabii!..''
''Komsu ülkede bir esegi kral yaptilar!..''
''Ülkenin krali, pencereden bakinirken tacini düsürmüs. Tac da pencerenin
altindaki esegin basina gecmis. Tac kimin kafasindaysa, kral odur
tabii!..''
''Padisahim, ben gokyuzune bir ok attim. Alti ay sonra geri döndü!''

''Senin ok bir agacin ustune düsmüstür. Agac, sonbaharda yapraklarini
dökünce, takilacak yer bulamayip yere inmistir.''

Böylece padisah, her yalana gercek bir bahane bulmus ve kimse padisaha bu
yalandir dedirtememis.
Ama bir gun bir Kayserili gelmis;
''Padisahim, sen benim babamdan borc olarak bir küp dolusu altin almistin.
Simdi geri almaya geldim. Yalandir dersen ödülümü ver.
Yalan degil dersen borcunu öde!..''