Ölümsüz Aşk =)))

   ÖLÜMSÜZ AŞK

Genç kız yine acılar içinde odasında yatıyordu. Henuz hayatının baharında
ölümle yüz yüzeydi. Babası onu kurtarmak için gazetelere ilan vermiş, para
teklif etmişti. Ama onun kalbinin teklemesi değil, kalbinin içindeki sızı
ilgilendiriyordu. Sevdiği aklına geldi bir damla yaş daha döküldü
gözlerinden. Ayrıldıklarından beri tam beş çile dolu yıl geçmişti. Aslında
sevgilerinin arasına o kahrolası para girmişti. Hatırlıyorduda sevdiği ona
birkeresinde:
- Ben zengin değilim belki ama seni seven bir kalbim var. Sana sadece onu
verebilirim, demişti.

Zaten sevgiye muhtaç birisi başka ne isteyebilirdiki. Kendisini sevmesi
yeterdi.O en çok Saçlarının dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdiği öpmüş
koklamıştı saçlarını. Her dökülen saç yüreğine bir hançer olup saplanıyordu.
Şimdi tek isteği sevdiğinin son anlarında yanında olmasıydı. Ne olurdu onu
birkez daha görebilse, onu birkez daha koklayabilse.Bu düşünceler arasında
uykuya daldı.

Babası heyecanlı bir şekilde kızının odasına girdi. " Müjde kızım,kalp
bulundu " dediğinde kızının bir peri güzellliğinde, sevdiğinin özleminden
ıslanmış yüzüne baktı ve çıktı odadan...

Genç kız, bir hafta sonra kendine geldiğinde sanki başka bir dünyadaydı.
İçinde acaip bir his vardı. Sanki bu dünya ona çok farklı gelmişti. Aklına
yine sevdiği geldi. Kalbi eskisinden daha hızlı atmaya başladı. Kalbi
değişmişti ama sevdiğini eskisinden daha çok sever olmuştu.

Bir gece ansızın uyandı uykusundan kalbi çok hızlı atıyordu. Bu durum
sürekli böyle devam etti.Doktora gitti, durumunu anlattı. doktor:
- Bir aya kalmaz geçer, demişti.
Ama aradan aylar geçmesine rağmen durum aynıydı.

Birgün bahçeye çıktı Çiçekleri seviyordu. Kırmızı güllerin yanına gitti.
Kalbi hızlı hızlı atmaya başladı. En çok kırmızı gülleri severdi. Çünkü
sevdiği ona benzediğini söylerdi hep. Birden kapı çaldı. Kapıyı açtı kimse
yoktu. Yere baktı bir mektup vardı ve onaydı. Mektubu açtı ve kalbi hızlı
hızlı atmaya başladı. Bu onun kokusuydu. Koltuğuna zarzor oturabildi. Zarfın
içinden mektubu titreyen ellerle çıkardı ve okumaya başladı :
" Sevdiğim, bugün sevdamızın altıncı yılı. Seni hep sevdim. Seninle ayrılmak
zorunda kaldığımızdan beri, bir kalbe iki sevginin sığmayacağını bildiğimden
ne birini sevdim ne de evlendim. Her günüm çile ve azapla geçti. Hergün sana
şiirler yazdım, hergün şiirlerimi okudum ve hergün ağladım. Tam beş yıl
boyunca hergün yazdım, okudum, ağladım. Birgün önüme bir fırsat çıktı. Bu
fırsatı reddedip kendime daha fazla haksızlık edemezdim. Belki seni unuturum
diye senden çok uzaklara gittim. Ama şimdi seni daha çok özlüyorum. Her gece
yanına geliyorum o masum yüzünü okşuyor yanaklarına öpücükler konduruyorum,
sen uyanıyorsun benim geldiğimi anladığını sanıyorum ama sen o tatlı uykuna
geri dönüyorsun. Sevdiğim hep ben geldim senin yanına artık sen gel olurmu.
Kırmızı güllerimize iyi bak. Ve artık unutma içinde seni senden daha çok
seven bir kalbin var artık. Ona iyi bak olurmu. Kırmızı güllere ve kalbimize
iyi bak.
Seni yanıma gelene kadar bekleyeceğim sevdiğim
Hoşçakal..."    <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>